Η έκθεση της TEC Α.Ε. και ένα σχόλιο

Τελικά σύμφωνα με τους "Δείκτες Κυριαζή" το Παν. Πατρών χρειαζόταν 404 Διοικητικούς υπαλλήλους. Κατ' άλλους όμως χρειάζεται 544 ή 659 ανάλογα (βλέπε τον ακόλουθο Πίνακα).

	Πρόταση από ΑΕΙ στους υποβληθέντες οργανισμούς	ΠΡΟΤΑΣΗ TEC S.A
ΕΘΝΙΚΟ & ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ	1.134	736
ΕΘΝΙΚΟ ΜΕΤΣΟΒΙΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ	597	514
ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ	691	968
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΑΘΗΝΩΝ	376	158
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΠΑΤΡΩΝ	544	659
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΙΩΑΝΝΙΝΩΝ	400	353
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ	411	299
ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ	335	398

Η αναλυτική έκθεση της TEC S.A. που κατατέθηκε στην Βουλή είναι εδώ. Παραθέτουμε επίσης για την ενημέρωση κάθε ενδιαφερόμενου και την έκθεση της ΑΔΙΠ (με τα Παραρτήματα). Παράλληλα αναρτούμε και σχετικό κείμενο - σχόλιο του κ. Παναγιώτη Σωτήρη, μέλους της ΕΓ της ΠΟΣΔΕΠ.

Η Ομάδα Διαχείρισης 

Στατιστικές αλχημείες για να δικαιολογηθούν οι μαζικές απολύσεις στα πανεπιστήμια

Του Παναγιώτη Σωτήρη

Η περιβόητη «Έκθεση Αξιολόγησης» των ελληνικών ΑΕΙ ως προς τις διοικητικές τους δομές, η οποία πληρώθηκε 115.500 ευρώ στην ιδιωτική εταιρεία TEC S.A. και η οποία υποτίθεται ότι θα έδινε τη δυνατότητα να γίνουν «διορθωτικές παρεμβάσεις», ώστε να αποτραπούν οι απολύσεις διοικητικών υπαλλήλων, στην πραγματικότητα είναι μνημείο οργουελικής κυνικής αλχημείας για να δικαιολογηθούν οι απολύσεις.

Η έκθεση ξεκινάει παραθέτοντας τους ευρωπαϊκούς μέσους όρους ως προς τις αναλογίες διοικητικού προσωπικού ανά αριθμό φοιτητών και ακαδημαϊκού προσωπικού ανά αριθμό διοικητικών. Χρησιμοποιεί δύο πεδία αναφοράς: ένα που αφορά του εθνικούς μέσους όρους και έναν που αφορά ένα επιλεγμένο δείγμα ευρωπαϊκών πανεπιστημίων. Τα αποτελέσματα είναι συντριπτικά. Στην Ελλάδα έχουμε 1,39 διοικητικούς υπαλλήλους ανά 100 ενεργούς φοιτητές, όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 6,2 διοικητικοί / 100 φοιτητές και στο επιλεγμένο δείγμα πανεπιστημίων 7,91 διοικητικοί / 100 φοιτητές. Επίσης, στην Ελλάδα έχουμε 22 διοικητικούς υπαλλήλους ανά 100 μέλη διδακτικού προσωπικού όταν ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι 87 διοικητικοί / 100 διδάσκοντες και για το επιλεγμένο δείγμα πανεπιστημίων 140 διοικητικοί / 100 διδάσκοντες.

Οι ‘’αιώνιοι φοιτητές’’ και η αθάνατη ηλιθιότητα

του Παναγιώτη Μαυροειδή

 

Ήταν  άνοιξη του 1986, όταν ο Αντώνης Σαμαράκης, πεζογράφος της μεταπολεμικής γενιάς, διανύοντας το 67^ο έτος της ηλικίας του, πέρασε την πύλη της Ιατρικής Σχολής Αθήνας  και εξέφρασε στην διοίκηση της σχολής  την επιθυμία του να γίνει δωρητής σώματος.  Όχι έτσι ξαφνικά. Κάποια χρόνια πριν, σε προχωρημένη ηλικία, πλήρης ημερών, αναγνώρισης, κύρους και επιτυχιών, είχε αποφασίσει να γίνει φοιτητής της Ιατρικής. “ Έφευγε-έγραφε ο τύπος της εποχής- κρυφά από την οικογένεια του  και πήγαινε να παρακολουθήσει μάθημα ανατομίας, καθήμενος  πάντα στην ίδια θέση”.

 Ας κρατήσουμε αυτή την  εικόνα, με αφορμή τα στρατιωτικά ανακοινωθέντα του Υπουργού Παιδείας Α. Λοβέρδου για την εφαρμογή του νόμου περί διαγραφής των ‘’αιωνίων φοιτητών’’.

 Ένας αιώνας χωράει 100 ολόκληρα χρόνια. Άρα, όταν ακούμε ‘’αιώνιοι φοιτητές’’,  ο νους πηγαίνει σε  γηραλέους  μοχθηρούς  τύπους γεννημένους περί το 1910, μόνο που αντί για χαμομήλι, πίνουν παραδόξως …φραπέ. Ο Αντώνης Σαμαράκης είχε γεννηθεί το 1919, άρα, με βάση και το παράδειγμα, τα πράγματα φαίνεται να κουμπώνουν και οι ένοχοι να αποκαλύπτονται γυμνοί στη διψασμένη για απόδοση δικαιοσύνης κοινωνία, που κατά τα άλλα ηττάται στα βασικά μέτωπα της καθημερινής ζωής. Μετά τις συνταρακτικές  αποκαλύψεις για δημοσίους υπαλλήλους -τέρατα που παίρνουν παχυλούς ή και διπλούς μισθούς, ανάπηρους -μαϊμούδες και τυφλούς που περνάνε την κλωστή από τη βελόνα, φωτίστηκε μια ακόμη ζωτική αιτία της κοινωνικής καταστροφής.

Και νέα μείωση διοικητικών στα μεγάλα ΑΕΙ

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ

Νέα «αποψίλωση» από διοικητικούς υπαλλήλους περιμένει τα μεγάλα πανεπιστήμια της χώρας από τον Σεπτέμβριο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», περίπου 400 υπάλληλοι των οποίων οι συμβάσεις τα προηγούμενα χρόνια μετατράπηκαν από ορισμένου σε αορίστου χρόνου -οι λεγόμενοι Ιδιωτικού Δικαίου Αορίστου Χρόνου (ΙΔΑΧ)- δεν έχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά για να αποδείξουν ότι κάλυπταν πάγιες και διαρκείς ανάγκες και άρα να δικαιολογήσουν τη μετατροπή στο εργασιακό τους καθεστώς εργασίας. Η τυχόν απομάκρυνσή τους από το ΑΕΙ θα ενισχύσει την παράλυση των διοικητικών υπηρεσιών οκτώ ιδρυμάτων, τα οποία ήδη αντιμετωπίζουν οξύτατα προβλήματα λόγω της διαθεσιμότητας συνολικά 1.164 διοικητικών υπαλλήλων τους.

Ειδικότερα, στα ΑΕΙ υπάρχουν διοικητικοί υπάλληλοι που μονιμοποιήθηκαν με βάση τα προεδρικά διατάγματα επί υπουργίας Αναστάσιου Πεπονή (1993-1994), επί υπουργίας Βάσως Παπανδρέου (1999-2001) και με τον 164/2004 επί υπουργίας Προκόπη Παυλόπουλου. Από την τελευταία φουρνιά, πολλοί μονιμοποιήθηκαν μεν σε θέσεις διοικητικών υπαλλήλων, αλλά ουσιαστικά ήταν ερευνητές, που έκαναν και διδακτικό και ερευνητικό έργο πλην του διοικητικού. Ενδεικτικά, στα 22 πανεπιστήμια πριν από την εφαρμογή της διαθεσιμότητας, οι δύο στους τρεις διοικητικούς υπαλλήλους ήταν ΙΔΑΧ (οι 4.232 από τους 6.171 διοικητικούς υπαλλήλους). Καθώς η ηγεσία του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης έχει ζητήσει τον έλεγχο των στοιχείων που χρησιμοποιήθηκαν για να μονιμοποιηθούν οι ΙΔΑΧ, από τα ίδια τα ιδρύματα άρχισαν να γίνονται οι πρώτοι έλεγχοι, καθώς οι άνθρωποι σε θέσεις-κλειδιά εντός των ΑΕΙ γνωρίζουν ότι κρύβονται πολλοί «σκελετοί» στους φακέλους των ΙΔΑΧ. Ετσι, κρίνεται απαραίτητο να κλείσει το θέμα στο πλαίσιο και της αξιολόγησης των διοικητικών δομών των ΑΕΙ, την οποία κάνουν αυτή την περίοδο τρεις εταιρείες για λογαριασμό του υπουργείου Παιδείας.

Το ΦΕΚ του νόμου 4250/2014 και η εγκύκλιος για την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων

Για την ενημέρωση των συναδέλφων αναρτούμε τον νέο Νόμο 4250/14 «Διοικητικές Απλουστεύσεις – Καταργήσεις, Συγχωνεύσεις Νομικών Προσώπων και Υπηρεσιών του Δημοσίου Τομέα – Τροποποίηση Διατάξεων του π.δ. 318/1992 (Α΄ 161) και λοιπές ρυθμίσεις» εδώ, την εγκύκλιο εδώ, που ορίζει τις διαδικασίες αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων, καθώς και τις παρατάσεις προθεσμιών 1η παράταση και 2η παράταση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχουν το άρθρο 51 παρ. 5 (αφορά τις αιτήσεις θεραπείας) και το Κεφάλαιο Γ΄ (άρθρα 20 έως 32) που αφορά την αξιολόγηση του προσωπικού των δημοσίων υπηρεσιών.

Η Ομάδα Διαχείρισης του Ιστολογίου

Η ΕΜΜΕΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΑΕΙ Εδρες ιδιωτικής χρήσης

     

Μπορεί το άρθρο 16 τελικά να μην αναθεωρήθηκε, πίσω όμως έχει η αχλάδα την ουρά. 

Εφτά χρόνια μετά την απόκρουση των σχεδίων της κυβέρνησης Καραμανλή για ιδιωτικά πανεπιστήμια, η υλοποίηση του νόμου Διαμαντοπούλου επιφέρει την άτυπη ιδιωτικοποίηση μιας μερίδας τουλάχιστον των δημόσιων ελληνικών ΑΕΙ. Σε αντίθεση με τη δημοσιογραφική υπερπροβολή κάποιων άλλων πτυχών της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, όπως τα σκάνδαλα του παρελθόντος ή οι αντιστάσεις της πανεπιστημιακής κοινότητας στη μνημονιακή πολιτική, τα πρώτα δείγματα αυτής της κρίσιμης μεταβολής περνούν κατά κανόνα απαρατήρητα. Παρ’ όλο που οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις τους στο επίπεδο και στα χαρακτηριστικά των ελληνικών ΑΕΙ θα είναι απείρως σημαντικότερες από τις προσωρινές δυσλειτουργίες που προκαλούν οι όποιες κινητοποιήσεις των φοιτητών ή του διοικητικού και διδακτικού προσωπικού.

 Τρία είναι τα βασικά στοιχεία της επιχειρούμενης δομικής μετάλλαξης των ελληνικών ΑΕΙ, από καθαρά δημόσια εκπαιδευτικά κι ερευνητικά ιδρύματα σε οργανισμούς θεσμικά υπαγόμενους στο ιδιωτικό κεφάλαιο: η δημιουργία «επώνυμων εδρών» από ιδιώτες σπόνσορες, η χρηματοδότηση της λειτουργίας επιμέρους τμημάτων από επιχειρηματίες ή ξένες κυβερνήσεις και η εκλογή διευθυντικών στελεχών τραπεζών ή μεγάλων εταιρειών στα διοικητικά συμβούλια μιας σειράς πανεπιστημίων. Και τα τρία προβλέπονται ρητά από τον Ν. 4009/2011 των Διαμαντοπούλου – Γεωργιάδη.

Ο ρόλος της παπαγαλίας στη διδασκαλία της άγνοιας

του Ευτύχη Παπαδοπετράκη

Καθηγητή του Παν. Πατρών

Αν και δεν αμφισβητείται από κανέναν ότι το σχολείο πρέπει να διδάσκει τους μαθητές να σκέφτονται, αν και είναι γεγονός ότι όλες οι, μετά τη μεταπολίτευση, μεταρρυθμίσεις στην εκπαίδευση ευαγγελίζονταν την κριτική σκέψη (περιττολογία εν τοις όροις), ωστόσο είναι κοινή διαπίστωση ότι το έλλειμμα σκέψης μεγαλώνει. Οι ίδιοι οι τελειόφοιτοι Λυκείου, και μάλιστα το καλλίτερο δείγμα τους, ως πρωτοετείς φοιτητές δηλώνουν με αυτοσαρκασμό πως έχουν κάνει delete (σβήσιμο, καθάρισμα) στο σκληρό δίσκο του εγκεφάλου τους, αμέσως μετά την εξέταση του τελευταίου μαθήματος των πανελλαδικών εξετάσεων.  Σαν να προέρχονται οι μαθητές μας από μια 12χρονη διδασκαλία της αμάθειας.

Είναι γνωστό ότι το πρόβλημα της παπαγαλίας (ή μηχανικής απομνημόνευσης) ταλανίζει το εκπαιδευτικό μας σύστημα τώρα και 25 τουλάχιστον χρόνια και ότι αντί να αμβλύνεται οξύνεται. Το φαινόμενο είναι τόσο συνηθισμένο πλέον ώστε δεν ξενίζει. Και όχι μόνο δεν παίρνονται συγκεκριμένα μέτρα για την καταπολέμησή του, αλλά εμφανίζονται σημάδια προσαρμογής του εκπαιδευτικού μας συστήματος στη κατάσταση αυτή, όπως η υποβάθμιση ή και κατάργηση διαδικασιών που καλλιεργούν τη σκέψη και τη λογική συμπερασματολογία, δηλαδή οι αποδείξεις στα μαθηματικά και τις άλλες θετικές επιστήμες. Ταυτόχρονα δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι «τουλάχιστον καλλιεργεί τη μνήμη» !!.

Συνιστούν οι προτάσεις Αρβανιτόπουλου αιτία επιστροφής των διοικητικών υπαλλήλων στις θέσεις τους;

ΜΙΑ ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ TON ΠΡΥΤΑΝΗ ΤΟΥ ΕΚΠΑ: ΣΥΝΙΣΤΟΥΝ ΑΥΤΕΣ ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΣΤΙΣ ΘΕΣΕΙΣ ΤΟΥΣ;

Διατυπώνεται η ερώτηση μήπως οι προτάσεις της 23/11/2013 του Υπουργού Παιδείας, κ. Αρβανιτόπουλου προς τον Πρύτανη του ΕΚΠΑ για λύση της κρίσης συνιστούν μια διέξοδο, τέτοια που να επιτρέπει στους διοικητικούς υπαλλήλους του ΕΚΠΑ να επανέλθουν στις θέσεις εργασίας τους.

Υπενθυμίζουμε, εν συντομία, ότι προ τριών περίπου μηνών, με Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ) των υπουργών παιδείας, Αρβανιτόπουλου, και διοικητικής μεταρρύθμισης, Κυρ. Μητσοτάκη, αποφασίστηκε να τεθούν σε διαθεσιμότητα 1349 διοικητικοί υπάλληλοι από 8 ΑΕΙ της χώρας, με τα 2/3 από αυτούς να ανήκουν στο ΕΚΠΑ και στο ΕΜΠ. Για το ΕΚΠΑ οι συνέπειες εφαρμογής της απόφασης αυτής θα είναι καταστρεπτικές. Έχουν δοθεί αναλυτικά στοιχεία της καταστροφής που επιτελείται, με τεράστιους χώρους να μένουν αφύλακτοι και χωρίς πυρασφάλεια, τις γραμματείες των περισσότερων τμημάτων να μένουν χωρίς υπαλλήλους ή με έναν ή δύο, πλήθος βιβλιοθηκών και αναγνωστηρίων να κλείνουν, εργαστήρια και κρίσιμες πανεπιστημιακές κλινικές να χάνουν το προσωπικό τους, κ.ο.κ. Ουσιαστικά επιχειρείται ένα καίριο χτύπημα διάλυσης ενάντια στα δύο κεντρικά ΑΕΙ της χώρας, χωρίς προηγούμενο  στην υπεραιωνόβια ιστορία τους.

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΚΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

Σύλλογος Διδασκόντων Σχολής Θετικών Επιστημών ΕΚΠΑ

Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΡΒΑΝΙΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΚΠΑ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ

Πώς υποβλήθηκε η πρόταση Αρβανιτόπουλου προς το ΕΚΠΑ; Σε συνάντηση που είχε ο Πρύτανης Θεοδόσης Πελέγρίνης με τον ΥΠΑΙΘ, κ. Αρβανιτόπουλο, στην οποία συμμετείχε και ο Γενικός Διεθυντής Προσωπικού του ΕΚΠΑ, κ. Φωτόπουλος, στις 23/11 υπεβλήθησαν ορισμένες προτάσεις. Αυτές είναι προφορικές και δεν συνοδεύονται από την αναγκαία νομοτεχνική προετοιμασία ούτε από οποιεσδήποτε γραπτές εγγυήσεις.

Τι ακριβώς προβλέπει η πρόταση Αρβανιτόπουλου προς το ΕΚΠΑ;

Προβλέπει ότι θα περάσουν σε διαθεσιμότητα συνολικά 400 υπάλληλοι του ΕΚΠΑ, στους οποίους περιλαμβάνονται και εκείνοι που δεν απεγράφησαν (172). Αυτοί θα χωριστούν σε 4 εκατοντάδες.